Kamperen langs de Jurassic Coast,
Paradijs voor kampeerders & verzamelaars
Miljoenen jaren geleden steeg het zeeniveau drastisch en veranderde de zuidkust van Engeland van kurkdroge woestijn (echt waar!) in een tropische zee vol bijzondere dieren. Wat nu nog rest, zijn reusachtige kliffen, turkoois water en stranden met ontelbaar veel fossielen. Een paradijs voor paleontologen (in spe).
Je hebt verschillende soorten strandmensen: de zonnekloppers, de sporters, de wandelaars en de verzamelaars. Hoewel ik af en toe een poging doe om tot de eerste categorie toe te treden, behoort mijn kroost absoluut tot de laatste. Bij thuiskomst duiken er uit alle hoeken van onze camper verstopte schelpen, veren, stenen, drijfhout en stukjes glas op. Het enthousiasme bij de dochter is dus groot wanneer ik zeg dat we op fossielenjacht gaan. En nog beter: dat dat ze alle vondsten mee mag nemen.
Traag maar gestaag
De Engelse snelwegen rondom Londen zijn geen pretje en dus kiezen we ervoor om gezapig langs de zuidkust te bollen. Links rijden is voor onze ervaren chauffeur geen uitdaging meer, maar de combinatie van kronkelige, smalle weggetjes en onze bejaarde motorhome wél. Dus doen we het trager, trager, traagst. Dat is gelukkig geen straf dankzij het charmante landschap dat door de ramen voorbijglijdt: glooiende heuvels met schapen, kneuterige dorpjes en struiken knalgele brem.
En dan doemt de majestueuze kust op, met indrukwekkende witte kliffen en een groenblauwe zee. De zon schijnt, onze maag rommelt en de parking van de pub is toegankelijk voor campers, dat vraagt om een pauze. Na een copieuze, traditionele Sunday Roast strekken we onze beentjes en verbranden we het teveel aan calorieën met een wandeling op de krijtrotsen van Beachy Head en de befaamde Seven Sisters. Er staat een strakke wind en de meeuwen vliegen scheren krijsend over onze hoofden. Langs de rand van de krijtrotsen staan bordjes om te waarschuwen voor valgevaar. Zouden die schapen geen hoogtevrees hebben? Ik alvast wel!
ABC
Roadtrippen is pauzeren wanneer we daar zin in hebben en hoewel de Jurassic Coast roept, maken we eerst nog een tussenstop in het bruisende Brighton. Het lijkt op het eerste zicht een typisch Brits badplaatsje, maar een streep zon over de kleurige straatjes vol streetart en het mediterrane terras van het restaurant Burnt Orange, geeft ons meteen vakantiegevoel. Britten benutten trouwens élk droog moment om op het strand te zitten, fantastisch vind ik dat.
Die eilandbewoners zijn toch een bijzonder volkje. Een vrolijke Ier zei me ooit dat zijn land vol stond met ABC’s, wat volgens hem stond voor Another Bloody Castle, iets waar ik altijd aan terugdenk als we door het Verenigd Koninkrijk rijden. Want kastelen, dat hebben ze in overvloed.
Lulworth Castle, oorspronkelijk gebouwd als jachtlodge om de aristocratie en het koningshuis te vermaken, is wel echt een pareltje. Fossielen zoeken zit er hier nog niet in, maar een zoektocht op het kasteeldomein houdt de dochter voorlopig wel zoet. Van hieruit is het nog maar een klein stukje tuffen langs kronkelbaantjes tot Lulworth Cove, onze eerste échte stop in het stukje kust dat tot UNESCO werelderfgoed gekroond werd. Hier start dan ook onze reis door de tijd.
Wandeling door de tijd
Nadat we ons geïnstalleerd hebben op de camping pal achter Durdle Door, wandelen we langs het Coast Path de eindeloze trappen richting Lulworth Cove af. De verbazingwekkende rotsformaties hier zijn een indrukwekkend staaltje van de kracht van de natuur. De baai vormt een bijna perfecte cirkel, met een kleine opening naar zee, zoiets heb ik nooit eerder gezien. Rondom liggen enigszins onstabiele klifwanden (in februari stortte er nog een heel stuk naar beneden), die de met geweld omhoog gestuwde aardinhoud laten zien.
Net ten westen ervan spotten we Stair Hole, een veel kleinere baai met verschillende grotten, bogen en zelfs een blaasgat waar het water met enorme kracht wordt doorgeperst. Het geheel bestaat uit drie verschillende sedimentaire steensoorten, harde lagen met ertussen zachter gesteente. Ooit waren die laagjes mooi horizontaal op elkaar gestapeld maar toen de tectonische platen tegen elkaar botsten, werden deze sedimentlagen op elkaar gedrukt en verbogen, het lijkt wel wat op de bladzijden van een verfrommeld boek, vandaar ook de naam Lulworth Crumple.
Op het strandje in de baai voegen we ons bij de andere schattenjagers, maar het blijkt moeilijk om iets te vinden als je niet precies weet waar je naar zoekt. De trappen brengen ons terug naar boven, om in het avondlicht te kunnen genieten van het het uitzicht op Durdle Door, een van de meest gefotografeerde bezienswaardigheden van de Jurassic Coast.
De reusachtige kalksteenboog werd gevormd doordat de krachtige golven de rots erodeerden en een gat in het midden smeedden. Langs opzij ziet de rotsformatie er uit als een draak zie zijn snuit in zee doopt om te drinken. De meeste toeristen zijn al naar huis, een voordeel van hier op de camping te overnachten en dus genieten we van het lichtspel, de bijzondere natuur en de rust.
Wie zoekt, die vindt in Lyme Regis
Het is een droge en niet al te frisse ochtend en dus ontbijten we buiten, absoluut de beste start van een dagje kamperen. Het beloofd een topdag te worden, want we hebben in Lyme Regis afgesproken met Chris Andrews, fossielenjager eerste klas. Hij verzamelt al meer dan 45 jaar fossielen en werkte jarenlang als Education Officer in het Lyme Regis museum. Tijdens zijn aanstelling aan het Bedford museum ontdekte hij zelfs een nieuwe soort pliosaurus (zoekt maar op: Marmonectes candrewi!). Met zijn sappige accent en plastic potjes vol stalen wekt hij de rijke fossielenwereld voor ons tot leven. ‘Weet je wat het grootste risico is voor een fossielenverzamelaar?’ steekt hij van wal. Een scheiding!, buldert hij van het lachen.
Ammonieten, belemnieten, ichtyosaurussen en dinosaurusdrollen, we krijgen een inleiding tot alles wat er op het strand van Lyme Regis te vinden is. Elk fossiel vertelt zijn eigen verhaal, het is alleen kwestie van goed te kijken en de geschiedenis erachter te willen ontdekken. Het zijn net die unieke verhalen die Chris zo fascineren. ‘Ik waarschuw jullie, fossielen verzamelen is verslavend, zeg niet dat ik het niet gezegd heb!’
Kak, da’s kak!
En dan is het zover, we gaan op schattenjacht met Rose, assistente ad-interim want Chris moet dringend zelf op zoek naar fossielen. Nadat ze de veiligheidsinstructies heeft overlopen gaan we met een kleine groep het strand op. Dicht bij de kliffen is het te gevaarlijk en dus manoeuvreert Rose ons naar een plekje wat verder in de baai.
‘Als je iets vindt dat eruit ziet als een drol van een dinosaurus, maar het voelt niet hard en klinkt niet als een steen als je ermee gooit, dan heb je gewoon een hondendrol te pakken!’ krijgen we nog mee. Goed om te weten. Al na enkele minuten tovert onze gids een stukje belemniet tevoorschijn, dat werkt aanstekelijk en we gaan meteen aan de slag. Gehurkt speuren we de losse stukken steen af, zoeken in poeltjes en onder loszittende rotsstukken.
En ja hoor, nu we weten hoe en wat we moeten zoeken, vinden we verschillende stukjes ammoniet en belemniet. Met een deskundig oog weet Rose ook meteen of onze vondsten een kleine schat of gewoon een brok steen zijn. Ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat ik dit leuk zou vinden, maar dit is echt verslavend. Onze zoektocht vliegt voorbij en zelfs met een knorrende maag vinden we het jammer dat het hoogtij ons terug het gezellige stadje injaagt. Ach, onze rugzak is aardig gevuld en morgen is er weer een dag.
Of niet?
De Jurassic Coast is niet alleen een paradijs voor schattenjagers, maar ook voor wandelaars en dus parkeren we de camper in Seaton om van daaruit naar Beer te wandelen. Op ons pad komen we langs Seaton Hole, waar de spierwitte krijtrotsen plotseling overgaan in rode, ijzerhoudende kliffen uit het Trias. Deze zijn opgebouwd uit modder en woestijnlöss uit de woestijn en hierin zijn dus geen fossielen te vinden, indrukwekkend zijn ze wel. Langs het wandelpad worden we ondanks het grauwe, trieste weer getrakteerd om een fantastisch zicht op de baai van Beer. De krijtrotsen rondom het kiezelstrand zijn weer wit, en dus veel jonger maar wél fossielhoudend.
Hier moeten we toch nog even gaan zoeken. Tja, ik zei toch al dat het verslavend is. Vlak bij het water vinden we brokstukken krijt, die we met een paar klappen op een rotsblok makkelijk uit elkaar doen spatten. Wie weet wat er binnenin zit! Ik ben net zo opgewonden als een kind in een speelgoedwinkel. Het doet me wat denken aan de kleine kits die ik vroeger voor de jongens kocht om uit te graven, met een plastic dino in het midden. Ondanks ons naarstige zoek- en klopwerk worden we niet beloond. Het is hier een volledig ander soort strand dan in Lyme Regis, dus misschien doen we het wel helemaal fout?
Op de terugweg naar Seaton besluiten we niet het pad op de kliffen te nemen maar langs het strand te wandelen. Wanneer het tij alsmaar hoger stijgt, zijn we gedwongen alsmaar dichter tegen de klippen te lopen en het laatste stuk klauteren we over grote rotsblokken omdat de zee alsmaar hoger komt. Ik ben opgelucht wanneer we veilig terug op de dijk met z’n pastelkleurige strandhuisjes belanden. Pfieuw, dat was toch wat té spannend!
Cats & dogs
Het regent pijpenstelen, of cats & dogs zoals ze hier zeggen. We verschuilen ons met met verse scones, cream & jam bij the Otterton Mill en kopen nog wat verse groentjes en brood voor onderweg. Dan trekken we onze regenjassen aan om voor de laatste keer op zoektocht te gaan bij Sidmouth. De baaien onder de rode kliffen worden geteisterd door een ijskoude, strakke wind en striemende regen. Niet echt een pretje, maar volgens Chris komen de beste vondsten boven na stormweer.
Samen met nog een paar andere gekken struinen we over het het keienstrand tot onze vingers verrimpeld en onze lijven door en door verkleumd zijn. Ondanks het koude en soms miezerige weer, was dit een trip die we niet meer zullen vergeten. Zodra we onze tocht oostwaarts inzetten, weten we dat we hier terug willen komen. Tja, wat kan ik zeggen, Chris had overschot van gelijk, fossielen zoeken is écht verslavend.
Fossielenjager in 1,2,3
De Jurassic Coast is een van de beroemdste paleontologische vindplaatsen ter wereld en wordt elkaar bezocht door miljoenen schattenjagers. Wat je nodig hebt? Een scherp paar ogen en voldoende geduld.
Hoe je een volleerd fossielenjager wordt?
- Ga op pad met een ervaren gids. Als je niet weet wat je zoekt, zal het moeilijk zijn de fossielen te herkennen tussen alle stenen op het strand.
- Hou de uren van de getijden goed in de gaten. Je zal niet de eerste verzamelaar zijn die verrast wordt door het opkomende tij.
- Loop niet te dicht bij de kliffen en ga er al zeker niet met een hamer in hakken, elk jaar storten er stukken klif naar beneden.
- Je kan heel wat vinden door gewoon tussen de loszittende stenen en in poelen te zoeken. Wil je toch met een hamer aan de slag, draag dan handschoenen en een veiligheidsbril.
- Oefen wat geduld, als beginner zal je niet binnen de eerste vijf minuten een gigantische ammoniet vinden. Na enkele uren zoeken ga je ongetwijfeld met enkele mooie schatten naar huis.
- Check de borden op het strand, niet overal is het toegestaan om fossielen mee te nemen. Op het strand van Lyme Regis mag je alles wat los ligt en je zo kunt dragen, meenemen.
Zelf een fossielenwandeling boeken met een ervaren gids? Chris leert je met plezier de kneepjes van het vak.
De mooiste camperplekken
Heb je een vroege overtocht, dan kan het handig zijn al in Calais te overnachten. Dit kan op de omheinde en verharde camperplaats:
Aire de Camping-car bij Camping Le Grande Gravelot: 50° 57′ 34″ N 1° 49′ 58″ E
Ingang via een automaat, € 11 per nacht. Voorzieningen apart te betalen.
Alle vermelde plaatsen zijn hondvriendelijk.
& campings
Brighton Caravan & Motorhome Club:
Op wandelafstand van de haven en het levendige centrum van Brighton. Ruime plaatsen, schoon sanitair en een speeltuintje voor de kleintjes.
South Lytchett Manor Caravan & Camping Park:
https://www.southlytchettmanor.co.uk
Op pad met je viervoeter? Dan is deze camping voor jullie het aards paradijs. Je vindt er niet alleen luxueus sanitair voor de baasjes, maar ook een hondendouche en een grote losloopzone voor honden. ’s Ochtends haal je bij de bakkerij vers gebakken broodjes & zoetigheden en koffie van versgemalen bonen.
Durdle Door Holiday Park:
Een van de mooiste plekjes langs de Jurassic Coast is sowieso Durdle Door en de camping ligt pal aan dit fantastische stukje kuststrook. De plaatsjes zijn niet groot, maar de ligging maakt dat helemaal goed.
Cummins Farm:
https://www.lymeregiscampsite.co.uk
In de zomermaanden is deze groene boerderijcamping ongetwijfeld een pareltje en dat op wandelafstand van het sprankelende Lyme Regis. Heb je extreem nat weer in het voorjaar is het beter een andere overnachtingsplaats te zoeken, want verharde plekken zijn er niet.
Ladram Bay Holiday Park:
Heb je een liever een camping met alles erop en eraan? Dan is Ladram Bay jouw ding. Een minigolf, overdekt zwembad, een uitgebreide winkel, luxueus en verwarmd sanitair en zelfs een arcade en showprogramma ’s avonds: hier verveel je je geen minuut.
Foodies alert!
Check voor lekkere food- en must see tips onze instagram pagina. Deze willen we je zeker niet onthouden:
Millside: Mill Ln, Lyme Regis
Na een fris biertje is het tijd om de maag te vullen met iets stevigers en met wat doe je dat beter dan kraakverse zeevruchten? De schotel vol lekkers uit de zee is hier niet alleen verrukkelijk maar ook een streling voor het oog.
Leuk weetje!
De lokale heldin van Lyme Regis is fossielenverzamelaarster en paleontologie Mary Anning, die haar leven lang zocht naar fossielen in de kliffen rondom het stadje.
Mary Anning – 21/5/1799 – 9/3/1847
Mary Anning werd geboren in een arme familie, haar vader die timmerman was, verzamelde fossielen om wat geld bij te verdienen. Toen hij stierf aan tuberculose, begonnen Mary en haar oudere broer Joseph ook met het uithakken van fossielen om in hun levensonderhoud te voorzien. Een paar maanden na het overlijden van hun vader ontdekte ze als twaalfjarig meisje een complete Ichtyosaurus, een zeereptiel dat sterk leek op de tegenwoordige dolfijnen.
Mary communiceerde per brief met vooraanstaande wetenschappers en paleontologen en breidde zo haar kennis al autodidact enorm uit. Ze beschreef, tekende en noteerde locatie van haar vondsten accuraat. Later ontdekte ze niet alleen nog twee andere soorten ichtyosauriërs maar ook het fossiel van een Plesiosaurus, een ander zeereptiel met een lange nek en peddels, een gaaf fossiel van een straalvinvis en de eerste pterosauriër (een vliegende dinosaurus) in Engeland.
WINNEN WINNEN WINNEN!
Sarah Devos schreef trouwens een heel leuk boek over Mary, heel tof voor lezertjes tussen 7-12 en uitgegeven door Standaard Uitgeverij. Echt een aanrader! Op onze instagrampagina kan je nu een exemplaar winnen. Like & bewaar onze instagrampost over de Jurassic Coast. Reageer waarom jij dit boek wil winnen.
Voor onze minder kleine reizigers valt er ook wat te winnen, namelijk De Groene Reisgids van Michelin over Zuid-Engeland van Lannoo. Met meer dan 400 adresjes voor elk budget, 130 rondritten, wandelingen en excursies. Waag dus nu je kans!
Kan je net als wij geen genoeg krijgen van Engeland? Check dan zeker ook alle adresjes en het verhaal over onze trip naar Cornwall.
